stripinfo.be wordt gratis aangeboden, maar de site in de lucht houden kost wel geld. Daarom vragen wij u vriendelijk uw ad blocker uit te schakelen op deze site. Bedankt voor uw steun.

Recensie

Buck Danny 55 Defcon One


Dit nieuwe deel van Buck Danny is meteen het slot van het tweeluik dat begon met “Een schaduw in de nacht”.
De beste Buck Dannys zijn de verhalen waarin Buck en zijn vrienden het konden opnemen tegen echte vijanden. Zo begon de reeks in de tweede wereld oorlog met luchtgevechten tegen Japanners. Later namen de Russen de taak als vijand over in de koude oorlog, met als een van de hoogtepunten “de deserteur”. Toen het ijzeren gordijn viel, had Buck geen grote vijand meer, en dat zag je ook aan de kwaliteit van de verhalen. Gelukkig is er nog altijd lady X waar je op kan rekenen!

De titel van dit verhaal verdient misschien wat verklaring: defcon one is de afkorting van “DEFense readiness CONdition. Die is onderverdeeld van 1 tot 5, en is de mate van paraatheid van de krijgsmacht van de Verenigde Staten. DEFCON 1 is de hoogste staat, en is al een oorlogssituatie. De situatie is dan ook ernstig. De spanningen tussen Japen en China zijn opgedreven door der Kokuryu-Kai, een organisatie die een militaire dictatuur willen vestigen in Japan, om zo het glorierijke verleden te laten herleven. Hun leider is Junichiro Yamasaki, de eigenaar van een groot industrie conglomeraat dat wapens maakt. Zo hebben ze nieuwe rakettechnologie, en een eigen stealth-jager ontwikkeld. Lady X is een van hun piloten.
Om de regering omver te werpen willen ze een oorlog ontketenen met China, daarom hadden ze al een Amerikaans vliegtuig neergehaald, met de bedoeling dat de Chinezen de schuld zouden krijgen. Maar als dit niet het beoogde resultaat heeft, schakelen ze een versnelling hoger door een aanval te lanceren op zowel het Amerikaanse vliegdekschip Ronald Reagan als het Chinese vliegdekschip de Liaoning. Buck en zijn maats proberen er alles aan te doen om dit te vermijden, maar tot overmaat van ramp is er ook een Tyfoon die roet in het eten gooit en de situatie nog wat moeilijker maakt.

Het scenario van Zumbiehl kan tippen aan de scenario’s van Charlier, en ook Formosa kwijt zich goed van zijn taak als tekenaar van technisch perfect uitziend oorlogstuig. Helaas blijven de figuren houten klazen, en raak je gefrustreerd van Sonny Tucksons strapatsen. Maar laat dit vooral de pret van een goede vliegtuigstrip niet verpesten.

beus

Dit is een officiële stripinfo.be recensie, geplaatst door een medewerker van ons team. stripinfo.be werkt samen met uitgevers om u deze recencies te brengen.