stripinfo.be wordt gratis aangeboden, maar de site in de lucht houden kost wel geld. Daarom vragen wij u vriendelijk uw ad blocker uit te schakelen op deze site. Bedankt voor uw steun.

Recensie

Alex 1 Alex de onversaagde


Deze strip speelt zich af vanaf 53 voor Christus. Het Romeinse Rijk werd geregeerd door het eerste triumviraat. Dit was een politiek bondgenootschap gesloten door Gaius Julius Caesar, Gnaeus Pompeius Magnus en Marcus Licinius Crassus. Ondanks dit bondgenootschap was er wel onderling wantrouwen. Dit komt in deze strip ook naar voren.

In dit album maken we kennis met de slaaf Alex. De stad waarin Alex woont is net veroverd door de Romeinen. De Parthen die niet gevlucht zijn zijn dood. Wonder boven wonder heeft de Galliër Alex het overleefd. Doordat hij per ongeluk een steen op het hoofd van een Romeinse opperbevelhebber laat vallen krijgt hij het aan de stok met de Romeinen. In dit album leert Alex zijn vijanden en vrienden kennen. Ook leert hij uit onverwachte hoek meer over zijn afkomst en wat er gebeurd is met zijn ouders.

Zowel het script als de tekeningen zijn van Jacques Martin. In zijn jeugd had hij drie passies: klassieke kunst, stripverhalen en geschiedenis. In deze strip komen die drie samen. Hij laat personages die echt hebben bestaan een rol spelen in het verhaal. Uniformen, kleding en omgeving zien er authentiek uit. In 1948 creëerde hij de reeks Alex die in het weekblad Kuifje verscheen. Later bedacht hij o.a. Lefranc, Tristan en Orion.

Ik heb 24 Alex albums in mijn kast staan en ik moet zeggen dat het een feest was om dit album opnieuw te lezen. Ik lees graag historisch correcte fictie. Er worden ook titels en termen gebruikt die toen gebezigd werden. Deze zijn netjes onder de plaatjes verklaard. Er valt ook altijd veel te lezen in de Jacques Martin strips. Meestal vind ik het vervelend als er in de tekst staat wat er op het plaatje te zien is, maar Martin voegt er een emotie of gevoel aan toe. Een voorbeeld, hij schrijft: ‚Langzaam rijdt Alex weg. Hij zou wel vlugger willen rijden, maar hij durft niet goed. Er is iets vreemds aan deze vrijlating. Wat hebben ze met hem voor?’
Het verhaal is ook nog leuk en spannend als er geen illustraties bij zouden zijn. Dat maakt Martin tot zo’n goede verhalen verteller. Wie nu denkt dat de illustraties van ondergeschikt belang zijn heeft het mis. Martin kan even goed tekenen als schrijven. De details die in de vele kleine plaatjes zijn gestopt zijn verbluffend. Ik geloof vast dat Martin voor elk detail heeft geput uit zijn kennis van de klassieke kunst of hij moet het precies hebben uitgezocht hoe iets eruit zou moeten hebben gezien. Hij is ook goed in het tekenen van mensen. Hij houdt er een mooie realistische tekenstijl op na.

Dit album smaakt naar meer. Ik zal zeker de andere albums ook gaan herlezen.

Alex op Ratatouille TV



Dit is een recensie van een gebruiker.