stripinfo.be wordt gratis aangeboden, maar de site in de lucht houden kost wel geld. Daarom vragen wij u vriendelijk uw ad blocker uit te schakelen op deze site. Bedankt voor uw steun.

Recensie

La mondaine 2 Deel 2


Aimé Louzeau is nu al zeven jaar lid van de zedenpolitie, sinds zijn overplaatsing naar "la mondaine" in het eerste deel. Van groentje is hij dan ook snel geëvolueerd en hij speelt het spel mee met zijn collega’s.
De sfeer op de afdeling is wel veranderd met de oorlog en de aanwezigheid van Duitsers in het bureau. Maar daar trekt Aimé zich eigenlijk niet veel van aan. Hij is vooral bezig met zichzelf, hij is op zoek naar de liefde die hij nooit heeft gekregen. Aimé is de vrucht van de onmogelijke liefde van zijn moeder voor een pastoor. Die werd gek nadat hij opkwam voor zijn vrouw en kind en zijn habijt over de haag smeet. De reacties van hun omgeving logen er dan ook niet om waardoor het koppel wegvluchtte ui het Zuiden om zich in Parijs te vestigen. Dit was teveel voor Aimés moeder die zich ook in zichzelf keerde.
Maar liefde is niet zomaar op straat te vinden, al probeert Aimé wel bij Valentine, een straatmadelief die hij al enkele jaren bezoekt voor zijn werk, en me wie hij wel wil trouwen. Maar is deze goedkope liefde wel echt? Ook de concierge, juffrouw Wallez behoort tot de kandidaten, maar Aimés hart ligt nog bij de mysterieuze Eeva, ene Tahitiaans meisje die hij in het begin van zijn carrière ontdekte bij een raid op een bordeelboot.
Daarnaast wordt ook de Jodenvervolging in het verhaal gebracht waaraan de politie mag/moet meehelpen.
Misschien was het beter geweest om er toch nog een drieluik van te maken want plots moet alles afgeraffeld worden om het verhaal binnen de voorziene pagina’s gedaan te krijgen, er wordt ook gewerkt met een gedicht van Jacques Prévert, maar dit wordt in het oorspronkelijke Frans gedrukt, waardoor de leesbaarheid ook wat bemoeilijkt wordt

Kortom dit is geen Zidrou grand-cru geworden. Voor mij zat er al genoeg vlees aan het verhaal van Aimé en zijn familie zonder dat hij de jodenvervolging en de Duitse bezetting er bij moest betrekken. Zo heeft Zidrou zijn eigen verhaal een beetje een indigestie bezorgd die hij zelf niet meer goed kon verwerken. Gelukkig trekken de tekeningen van Jordi Lafebvre het verhaal toch over de lijn van de middenmoot.



Dit is een officiële stripinfo.be recensie, geplaatst door een medewerker van ons team. stripinfo.be werkt samen met uitgevers om u deze recencies te brengen.