stripinfo.be wordt gratis aangeboden, maar de site in de lucht houden kost wel geld. We hebben de advertenties uitgeschakeld, maar misschien wil je overwegen de site te steunen met een gift?. Meer info?

Recensie

Campus Stellae 1 De eerste weg
2 De twee relieken



http://i.imgur.com/IEz8z3X.jpg

Campus Stellae is een als vierluik opgezette fictieve historische serie die verschijnt bij uitgeverij Dark Dragon. Voorlopig kunnen we kennis maken met twee albums uit de serie. Ze zijn gebaseerd op eenzelfde thema maar kunnen perfect los van elkaar gelezen worden. Ook al duiken er personages op die in het eerste album al hun entree maakten. Met als rode draad doorheen de verhalen de pelgrimage naar Santiago de Compostella. Niet zoals nu comfortabel te bereiken met de auto maar omstreeks 1277 werd bij gebrek aan dergelijk vervoer deze weg meestal te voet of te paard afgelegd. Waarbij ieder zo zijn redenen had om deze uiterst gevaarvolle tocht te ondernemen. De ene als boetedoening voor zijn fouten. Een andere om zijn vader te redden van het hellevuur of een enkeling dan weer om de relieken te aanbidden van St-Jacob één der apostelen van Jezus. En weer een ander mengt zich als een handige Harry onder de pelgrims om hen van hun aardse goederen te ontlasten. In het eerste album draait het geheel om een fabuleuze schat die tijdens de Zevende Kruistocht ontdekt werd in Egypte door koning Lodewijk IX en zijn kruisridders. De schat echter heeft naar verluidt nooit Frankrijk bereikt. Het enige bekende artefact uit de mysterieuze schat, een beeld van Isis dat omgevormd werd tot een Mariabeeld, bevind zich in de kathedraal van Le Puy. Geen mens die weet waar de rest van de schat zich bevind, als ze al bestaat. De waarheid komt aan het licht als in het klooster van Aubrac de abt zwaar gewond raakt bij een brutale overval. Op zijn sterfbed vertelt de abt aan Amaury, zijn vertrouweling, het verhaal waaruit het Broederschap van Isis ontstond. Bestaande uit vijf personen waaronder Amaury's vader. Ieder van hen bezit een Sint-jakobsschelp. In elk van deze schelpen bevind zich een raadsel. Wanneer deze raadsels zijn opgelost leiden ze naar de schat. Net om één van deze schelpen werd de abt overvallen. Haast is dus geboden om de bezitters van de overige vier schelpen te benaderen en in veiligheid te brengen. Amaury en broeder Etienne vangen de tocht aan niet wetend wat hen nog te wachten staat. Zullen ze slagen in hun opdracht of verglijd het fortuin voorgoed in de vergetelheid? In album twee ontmoeten we omstreeks 1280 opnieuw broeder Isarn één der spilfiguren uit album één. Hij moet in opdracht van heer Gomuald een tweetal relieken van de Heilige Petrus apostel van Christus doneren aan de abdij van Sauve Majeur. Er zit echter een flinke reuk aan deze donatie. Isarn moet zich laten bestelen door handlangers van heer Gomuald om alzo de relieken in waarde te doen stijgen. Mooi plannetje, maar alles verloopt niet zoals gepland. De relieken verdwijnen spoorloos. Geen mens die weet hoe of waar ze ooit nog zullen opduiken. Alle gezellen waarmee broeder Ignas de weg naar Compostella aflegt worden mogelijke verdachten en niet allen zullen de tocht overleven. Tot broeder Isarn als een volbloed detective de waarheid aan het licht brengt.

http://i.imgur.com/KR5X7RP.jpg

De beide albums op scenario van Pierre-Roland Saint-Dizier zitten perfect in elkaar, met een overdaad aan gegevens. Zelfs zoveel gegevens dat ze het verhaal af en toe overschaduwen wat dan weer ten koste gaat van de actie en avontuur. Toch weet Pierre-Roland variatie te brengen in zijn verhalen en figuren. Verhaal één wordt gebracht als een tot de verbeelding sprekende schattenjacht. Er zijn zij die zoeken naar de schat en er is de tegenpartij waarvoor geen brug te ver gaat om deze rijkdom in handen te krijgen. Verhaal twee is dan weer opgebouwd als een historische detective en wijkt compleet af van het eerste album. De spanning wordt met mondjesmaat opgedreven en de oplossing van het ingenieuze opgezette mysterie voelt aan als een complete verrassing. Tekenaar Andrea Mutti (Cel Financiën, Guiliano Nero) kwijt zich uitstekend van zijn taak. Zijn tekeningen zijn zorgvuldig uitgevoerd. Hij experimenteert volop op iedere pagina met de verhoudingen van de vakken. Geen enkele pagina is op dezelfde manier ingedeeld. Wat leid in het ene vakje tot priegelwerk leid in een ander vakje dan weer tot mooi uitgevoerde scenes. Jammer dat de tekstblokken zijn tekeningen soms wat verknoeien. Campus Stellae is een geslaagd historisch epos dat men niet zomaar binnen het kwartier uitleest. De nummer drie wordt verwacht december 2015 en het afsluitende album medio 2016. WG.

http://i.imgur.com/zhlq7yo.jpg



Dit is een recensie van een gebruiker.