stripinfo.be wordt gratis aangeboden, maar de site in de lucht houden kost wel geld. Daarom vragen wij u vriendelijk uw ad blocker uit te schakelen op deze site. Bedankt voor uw steun.

Recensie

Samoerai 9 Ogomo




De strip “Samoerai” was meteen van bij het eerste album voor uitgeverij Daedalus een schot in de roos. Deze reeks beslaat ondertussen negen albums en ze voeren ons mee naar het middeleeuwse Japan. Een periode waarin trouw en eer voor een samoerai het hoogste goed was wat hij kon bieden aan zijn keizer. Wee echter diegene die het vertrouwen van de keizer beschaamde. Hem staat bij betrapping van één of andere mistoestand meteen een standrechtelijke executie te wachten. In dit negende album bevinden de broers Takeo en Akio zich in een uiterst hachelijke situatie. Het water staat hen letterlijk en figuurlijk aan de lippen. Opgesloten in een kooi die gedeeltelijk ondergedompeld is in diep water bevinden ze zich in de macht van hun aartsvijand Ogomo. Ze kunnen hun vel redden als ze willen toetreden tot de bende van Ogomo. Iets wat beiden broers resoluut van de hand wijzen. Om de tijd te doden en uit angst dat hij de gevangenschap niet overleeft vertelt Akio hoe het zover is kunnen komen met hen en hun familie. Via het vertellen van de tragische familiekroniek word door middel van flashbacks de sluier opgelicht over het mysterieuze verleden van beide broers. Na het vertellen van deze familiekroniek komt Ogomo die stiekem hun gesprek afluisterde op de proppen met zijn versie van de feiten. Zij en hun ouders zijn het slachtoffer van heer Jiromura één der raadsheren van de Japanse keizer. Een raadsheer die heel wat plannen in petto heeft en die het overleg tussen de keizer en de plaatselijke krijgsheren op de achtergrond meer dan eens boycot.



Het scenario van Di Giorgio geeft ons een brede kijk op politiek gekonkel, onderlinge concurrentie, moordcomplotten en verraad. De lijnen die hij uitzette in vorige albums worden hier netjes aan elkaar geknoopt waardoor het verhaal voor de lezer nog heel wat verrassingen in petto heeft. Het is niet al kommer en kwel die hij ons bied. Hij weet spanning, avontuur en humor mooi te combineren. Waardoor wij ons perfect kunnen inleven in de sfeer van het middeleeuwse Japan. De talrijke intriges tussen de verschillende personages zorgen er voor dat het verhaal nergens aan kracht inboet. Tekenaar Genêt kwijt zich eveneens voortreffelijk van zijn taak. Ieder album, van de nummer één tot de nummer negen zijn ware pareltjes op zich. Hij heeft zijn figuren perfect in de vingers, ze bewegen levensecht, ze tonen gevoelens en hij weet perfect hun angsten en pijn aan het papier toe te vertrouwen. Zijn tekeningen zijn beslist geen haastwerk en ze zijn mooi uitgewerkt tot in het kleinste detail. “Samoerai”, een reeks uitstekend geschikt om te lezen en telkens opnieuw te herlezen. Een der betere in zijn klasse. WG.





Dit is een recensie van een gebruiker.