stripinfo.be wordt gratis aangeboden, maar de site in de lucht houden kost wel geld. Daarom vragen wij u vriendelijk uw ad blocker uit te schakelen op deze site. Bedankt voor uw steun.

Recensie

Buck Danny classic 3 Les fantômes du soleil levant


"Les fantômes du soleil levant/De Spoken van de Rijzende Zon"


Plaat 35A: een C-54 Skymaster van basis Atsugi (Japan) onderweg naar Luzon (Filipijnen) maakt een ommetje via Mount Fuji Yama.

Laat ik positief beginnen: de inkleuring door de Italiaanse Ketty Formaggio van ook dit Buck Danny Classic album is weer geweldig. Het scenario van Fréderic Zumbiehl en Fréderic Marniquet mag er ook zijn. Zumbiehl is verantwoordelijk voor alles wat met luchtvaart te maken heeft en Marniquet voor wat er op de grond gebeurd.
Dit verhaal maakt samen met "L'île du diable/Het Duivelseiland" deel uit van een tweeluik, dat zich afspeelt net na beëindiging van de Tweede Wereldoorlog en dan zitten we op de laatste pagina van deel 6 uit de Buck Danny hoofdreeks: "Aanval op Birma".
Dit is trouwens het eerste Buck Danny verhaal, waaraan 2 scenaristen werken en waarin Duitse militairen voorkomen. "L'île du diable/Het Duivelseiland" zal begin 2017 verschijnen.



Korte samenvatting van dit album: het is 4 september 1945, 2 dagen na de capitulatie van Japan. De ex "Vliegende Tijgers" Buck Danny, Jerry Tumbler en Sonny Tuckson zijn met een Dakota DC-3 van China onderweg naar Japan om voor hun heldendaden gedecoreerd te worden door generaal MacArthur. Ondertussen wordt de Chinese spionne Miss Lee (zie de Buck Danny albums 3 t/m 6) op gewelddadige wijze bevrijd uit een gevangenis in Sugamo, China, door de Chinese piloot en spion Mo Choung-Young (zie ook de Buck Danny albums 3 t/m 6) en enkele verklede Duitse militairen. Mo heeft zich dan wel opgeblazen in deel 6 (zie plaat J.319B), maar heeft dit blijkbaar overleeft en vanwege brandwonden zit zijn gezicht sindsdien in het verband. Miss Lee, Mo Choung-Young en enkele Duitse militairen onder leiding van Oberst Hessler, maken deel uit van het geheime genootschap "De Spoken van de Rijzende Zon". Dit genootschap wil onder codenaam "Project Amerika" de Amerikaanse overwinnaar aanvallen met anthrax middels Yokosuka MXY-7 Ohka's en met de derde, niet gebruikte atoombom, die zich nog aan boord van een B-29 bommenwerper bevindt. De Duitse militairen zullen deze B-29 daarom kapen. Tijdens zijn audiëntie bij generaal MacArthur in Tokyo koppelt Buck Danny de in eerste instantie los van elkaar staande gebeurtenissen (de bevrijding van Miss Lee, een spion op het militaire vliegveld Tachigawa, de moord op kapitein Miller van de Geheime Dienst en de diefstal van de B-29) aan elkaar en hij biedt MacArthur zijn hulp aan. De activiteiten verplaatsen zich vervolgens al vrij snel naar de vele eilanden van de Filipijnen.


De B-29 Enolay Gay is op plaat 1 met 2 geschutskoepels op de top getekend; in werkelijkheid zaten die daar echter niet; wat ook geldt voor de andere "late war" B-29's van de raid op Hiroshima.

Het 600 grams album (hardcover) heeft formaat 32 x 1,2 x 24 cm., wat de tekeningen goed doet uitkomen en de tekst zit daarbij ook niet klem tussen de tekstballonnen. De papierkwaliteit is ook uitstekend (niet doorzichtig).
De schutbladen hebben weer een tekening met de meeste personages uit de Buck Danny reeks, die Arroyo al in 2013 t.b.v. een quiz n.a.v. het debuut van de "Classic" reeks voor het Franse stripmagazine Casemate gemaakt heeft. Op de cover, die toch wat lijkt op deel 27 uit de hoofdreeks, is echter een inconsistentie te zien: die B-29 crashed namelijk al op plaat 27 en die P-38 leent Sonny Tuckson pas op plaat 41 van het Mexicaanse 201 squadron op de Filipijnen. De naar de B-29 wijzende persoon is hoogstwaarschijnlijk Jerry Tumbler. Daarover straks meer.
Op de achterkant van het album wordt een oude traditie van Victor Hubinon voortgezet met onze helden bij een vliegtuig (ditmaal een P-38) in een Willy's jeep. Hoewel, Jerry lijkt nu niet te kunnen zitten (heeft vermoedelijk last van aambeien: een bekende pilotenkwaal door het vele, en lange zitten in de cockpit...).
Deze compositie is voor het eerst minimalistisch afgewerkt: achtergrond ontbreekt, die pose van Jerry Tumbler is toch vreemd en de P-38 heeft qua markeringen, evenals de schutbladtekening, geen binding met het verhaal, waarin trouwens maar één Mexicaanse P-38 in voor komt, en wel die op de voorkant staat.



Voor de vliegtuigliefhebbers: de toestellen in dit album zijn: B-29 Superfortress, Dakota DC-3, Kayaba Ka-1, C-54 Skymaster, PBY Catalina, P-47 Thunderbolt, P-38 Lightning, Kawanishi H8K, Curtiss SB2C Helldiver en MXY7-Ohka. De P-47, Ka-1 en C-54 maken hun debuut in de Buck Danny reeks.

Prachtig vind ik de keuze voor een nog prominentere rol van Miss Lee, een rol die wat lijkt op die van Lady X. Verder de aandacht voor de Mexicaanse bijdrage aan de Tweede Wereld Oorlog met hun P-47 Thunderbolt squadrons en die periode überhaupt.
Nu dan mijn kritiekpunten. Dit verhaal draait eigenlijk om Buck Danny en Sonny Tuckson. Jerry Tumbler heeft namelijk amper wat te doen, is helaas bijna onzichtbaar. Genoeg tijd voor zijn vertrouwde rokertje zeg maar, maar zelfs dat komt niet in beeld, en die knullige pose op de achter-cover helpt ook niet mee.
Tekenaar Jean-Michel Arroyo heeft sedert eind 2014 op Ligneclaire.info, tijdens album signeersessies en op diverse fora, een come-back ("un grand retour") van de dappere verpleegster en Buck Danny's eerste sidekick Susan Holmes (zie Buck Danny deel 2 en 4 t/m 6) aangekondigd, maar haar bijdrage is een deceptie! Binnen 3 pagina's verschijnt ze even en er wordt ook weer afscheid van haar genomen. Het is altijd een raadsel gebleven, waarom Charlier deze populaire sidekick na deel 6 nooit meer heeft laten terugkeren in de vele verhalen daarna. Arroyo dacht met een primeur te komen, maar plot zal vervolgens gewijzigd zijn.

Montpellier, december 2014: signeersessie met Arroyo: hij tekent Susan Holmes alvast in album "Duel boven Mig Alley" (op plaat 14 is zelfs een hommage aan haar op een A-26 Marauder):



Over Arroyo gesproken. Zijn tekenwerk maakt ditmaal een afgeraffelde, haastige indruk, vooral de gezichten. Dit beïnvloedt helaas in sterke mate mijn oordeel over dit album. Hij heeft al te kennen te geven na het 4e Classic album samen met scenarist Pierre Christin aan een jaren 50 thriller te beginnen en hij blijkt niet echt meer zijn best te doen voor Buck Danny. Juist voor de gezichten van de bekende personages is iets meer tijd nodig, en die lijkt hij niet te hebben of te krijgen. Jammer, er zat juist een stijgende lijn in zijn tekenwerk voor de Buck Danny Classic reeks. Misschien doet hij na meerdere teleurstellende reviews elders alsnog weer zijn best voor het tweede deel van het tweeluik; vermoedelijk zijn laatste "Buck Danny".

Kortom, teleurstellend vind ik dat Arroyo's tekenwerk niet op het niveau is van zijn eerste 2 Classic albums, die inconsistentie op de toch al wat saaie cover, de cameo voor Susan Holmes, de passieve Jerry Tumbler en te veel scènes met clown Sonny Tuckson. Sowieso de focus op het duo Buck en Sonny (makkelijker voor de scenaristen). Verder vind ik de afwerking en oplevering van dit verhaal wat rommelig. De cover van de special-edition en de schutbladen daarvan hebben namelijk zelfs scènes uit het 2e deel van het tweeluik, evenals de promo in Spirou nr. 6071 en de cover van Spirou nr. 4072. Een (snel getekende) cover n.a.v. een -ditmaal- post-publicatie van dit verhaal in dat weekblad, ook nieuw in de bestaansgeschiedenis van Buck Danny. De mismatch tussen de P-38 op de voor-en achterzijde had Arroyo toch kunnen aanpassen. De "Enola Gay" had in 1945 geen geschutskoepels meer en de ritsluitingen van de B-3 jackets op plaat 23 zijn op de verkeerde plaats getekend. Op plaat 10a zegt prof. Shiro Ishii "M6A1 (Seiran)", maar dat moet "MXY-7 Ohka", die hij ook op zijn schema heeft staan, zijn. Op plaat 9 staat dat Miss Lee in album 4 haar debuut had, maar dat moet album 3 zijn, en wel op plaat J.128B, waar ze trouwens ook Mo Choung-Young voor het eerst ontmoet.

Miss Lee, de "Lady X van de jaren 40": links door Victor Hubinon, rechts door Jean-Michel Arroyo:



Op plaat 5 t/m 7 wordt Miss Lee bevrijdt uit een door Amerikaanse MP's (slecht) bewaakte gevangenis met oorlogsmisdadigers in China. Dat is historisch gezien echter onjuist! De Amerikanen hadden geen gevangenissen in China. Toen hadden Mao en de Kwomintang het voor het zeggen in China en hadden de Amerikanen een ondersteunende rol in de verdrijving van de Japanse bezetter. Charlier wist dat toen wel: op plaat J.297B van "Aanval in Birma" laat hij Buck Danny ook zeggen, nadat Sonny Tuckson in een havenplaats Miss Lee herkend had, quote: "Tout ce que nous pouvons faire, c'est signaler la chose à la police chinoise". Toeval wil, dat in de NL-vertaling "Chinese" hier is weggelaten.
Plaat 35A (1e afbeelding), 2 fouten: C-54 vliegt van basis Atsugi (zuid-west van Tokyo) naar de Filipijnen, mooi plaatje met de Mount Fuji Yama op de achtergrond, maar behalve dat deze vulkaan ca. 90 km. ten zuid-westen van Atsugi ligt en dus niet op de route, gaat de zon ook in Japan in het westen onder en klopt ook de inkleuring hier dus niet!

Ondanks de minpunten kijk ik wel uit naar het tweede deel van de tweeluik, waarin volgens Mo Choung-Young, de Nakajima super-strategic-bomber Fugaku-G10N1 zijn opwachting zal maken en hij, Oberst Hessler en Miss Lee ook weer van de partij zullen zijn! En wie is die geheimzinnige man op dat afgelegen Filipijnse eiland?

Deze scène had ik Jerry Tumbler gegund (ondanks de slechte afloop):


PS
In de eerste drukken van de eerste 6 Buck Danny albums (eind jaren 40/begin jaren 50) werden de Jappen ook voor "face de prunes/citroenen " uitgemaakt. De tijdgeest. Op plaat 7 maakt Mo Choung-Young daar dan ook een hint naar! Helaas is dat in de a.s. Nederlandse editie niet overgenomen en wordt daar politiek correct wat anders van gemaakt. Toch jammer, en historisch gezien ook nog eens incorrect: "kuttenkop" werd in 1945 volgens mij nog niet gebezigd:



November/december 2014: wanneer Arroyo er de tijd voor neemt (of krijgt), dan kan hij weer op niveau komen van het vorige Classic album ("Duel boven Mig Alley"): portretten van Buck Danny ter voorbereiding van dit 3e album:


Het portret linksonder is dus uiteindelijk voor de omslag-banner gebruikt.

Bronnen, o.a.:
- Buck Danny album nr. 2 t/m 6 (hoofdreeks)
- J.-M. Arroyo via: http://www.ligneclaire.info/bd/arroyo/
- B-29 Enola Gay, 6 aug. 1945: https://www.youtube.com/watch?v=sAPZecErek8
- Chinese en Japanse (krijgs-) gevangenen in China na capitulatie Japan: http://www.taiwandocuments.org/japansurrender.htm



Dit is een recensie van een gebruiker.