stripinfo.be wordt gratis aangeboden, maar de site in de lucht houden kost wel geld. Daarom vragen wij u vriendelijk uw ad blocker uit te schakelen op deze site. Bedankt voor uw steun.

Recensie

Verdwaalde kogels 1 Verdwaalde kogels


Arizona 1932, een auto raast met hoge snelheid door de woestijn. Op weg naar een aan de einder opduikend onooglijk dorpje. Het eindpunt van hun reis. De chauffeur, een man met een gezicht vol littekens, vult de benzinetank, wijl zijn passagier het plaatselijke café betreed. Deze passagier is niet zomaar een passant. Zijn naam is Roy Nash, beter bekend onder de naam: Roy de mitrailleur. Hij werd tot levenslang veroordeeld voor moord. Maar wist, dank zij een bendeleider, waarvoor hij nooit heeft gewerkt, op slinkse wijze uit de gevangenis te ontsnappen. Met als afbetaling voor deze ontsnapping, drie kerels omleggen. Hun namen: Babe Fulton, Joe Start en Blondie Egan.



Deze heerschappen hadden het lef, om een deel van hun buit, niet over te dragen aan onze maffioso. Met als extra motivatie voor Roy, zijn vriendin Lena Dorsey, waarop hij nog steeds smoorverliefd is, smeerde hem met Babe Fulton. In de drankgelegenheid besteld hij een whiskey. De barman weigert, vraagt of hij nooit gehoord heeft van de drooglegging. Een briefje van twintig dollar neemt de spanning iets of wat weg. Wijl Roy aan zijn drankje nipt informeert hij naar Blondie Egan. De barman gebaart van niets te weten. Maar plots duikt Blondie, de eigenaar van het etablissement, op als een duivel uit een doosje. De wapens knallen, glas vliegt in het rond, bloed kleurt de houten vloer rood. Na dit intermezzo wordt het doodstil, de aanwezige klanten houden hun adem in, zijn bevreesd voor hun hachje. Maar zo snel Roy reageerde, zo rustig verlaat hij de drankgelegenheid. Een der vrouwelijke klanten die het inferno meemaakte, wil het stadje ijlings verlaten en vraagt onze killer een lift naar het westen. Tot haar grote verbazing stemt Roy toe en met hun drietjes rijden ze Californië tegemoet. Met bovenstaande is de toon van het verhaal gezet.



Het origineel scenario van : ‘Verdwaalde kogels’ berust bij Walter Hill, een man bekend van de film: ‘The Getaway’ met Steve McQueen en: ‘48 hours’ met Eddie Murphy en Nick Nolte. Tevens produceerde hij de westernserie: ‘Deadwood’ en: ‘Alien’. Het is of was, de bedoeling dat het script van dit verhaal, ooit gebruikt zou worden voor een verfilming. Het idee voor een strip ontstond na een ontmoeting tussen Hill en Matz in New Orleans, tijdens het draaien van de film: ‘Bullet to the Head. (Headshot, Casterman). Hill haalde ‘Verdwaalde kogels’ boven de tafel en het balletje ging aan het rollen. Het gegeven van het scenario draait om een afrekening tussen een bedrogen bendeleider en diegenen die hem belazerden. Hiervoor wordt Roy Nash ingehuurd, een meedogenloos iemand, zonder ook maar een greintje empathie voor zijn slachtoffers. Met slechts één week plekje in zijn hart, namelijk zijn grenzeloze passie voor zijn vriendin Lena Dorsey.



Het verhaal speelt zich af tijdens de Drooglegging. De mythische periode waarin de Amerikaanse gangsterbendes en de georganiseerde misdaad tot bloei kwamen. Hierdoor is het scenario verworden tot een donker, somber en bloederig verhaal. Waar niet gekeken wordt op een mensenleven meer of minder. Ieder akkefietje hoe klein ook, ontaard in een alles vernietigend vuurgevecht, waarbij maar één iemand het kan overleven. Het mooi uitgebalanceerde verhaal weet te boeien van de eerste tot de laatste pagina. En werd uitgetekend en ingekleurd door Jef (Jim Morrison). Zijn sublieme tekeningen van landschappen en steden weten te bekoren. Tevens weet hij de veelvuldige actiescènes geloofwaardig over te brengen. Zij figuren vallen op door hun wijd opengesperde ogen en hun bijna onverstoorbare gezichtsuitdrukkingen. De inkleuring is meesterlijk uitgevoerd, waarbij een soort van oker, een wazig en mysterieus iets aan het verhaal toevoegt. ‘Verdwaalde kogels’ is beslist een hard-boiled thriller van de bovenste plank. WG.



Dit is een recensie van een gebruiker.