stripinfo.be wordt gratis aangeboden, maar de site in de lucht houden kost wel geld. We hebben de advertenties uitgeschakeld, maar misschien wil je overwegen de site te steunen met een gift?. Meer info?

Recensie

Het beest 1 Het beest


Het Beest - Deel 1

In Franstalig België had men blijkbaar al eerder het geluk om met het beest kennis te mogen maken in een 8-delige bijlage van het stripblad “ Spirou”. Maar niet getreurd met een klein beetje vertraging is langstaart dus nu ook binnen ons bereik gekomen.

Samen met de Flagada van Degotte is de marsipulami van Franquin toch één van de stripdieren die het meest tot de verbeelding spreken. De marsipulami met zijn zwarte stippen is van deze twee zeker het populairste gele oer-stripbeest vanwege zijn verbondenheid met de klassieke topreeks Robbedoes en Kwabbernoot. Hierin konden we al in 1952 lezen dat Robbedoes en Kwabbernoot naar Palombia afreisden om in de buurt van de ‘Sombrero-vulkaan’ een marsipulami te gaan vangen. Van toen af is het dier onafscheidelijk geworden en mochten we kennismaken met zijn scherpzinnigheid en zijn wispelturig karakter.

Net als bij de spin-off van Robbedoes, waarin we de ‘jonge jaren’ van onze striphelden leren kennen, lijkt dit bijna vierkante prachtboek, dat nu werd uitgegeven, ons een inzicht te willen geven in de beginjaren van “het beest”.

Hoewel dit verhaal speelt in 1955 en het dus waarschijnlijk gaat over een familielid van de marsipulami van Robbedoes wordt je vanaf de proloog volledig in het verhaal getrokken. Pas op pagina 155 moet je het noodgedwongen loslaten. Wachtend op meer!

In het boek komen we te weten hoe het eigenaardig dier, dat met moeite een mislukte dierensmokkel overleeft, terecht komt in de wereld van Franz, - of is het François ? - , die samen met zijn moeder met de nasleep van de tweede wereldoorlog wordt geconfronteerd.

Het scenario van Zidrou brengt ons een vertederend verhaal vol menselijke emoties, van repressie en gemenigheid, van (dieren)liefde en hoop, maar ook boordevol humor met een Belgisch knipoog.
Frank schetst in zijn eigen zachte stijl, met zijn onmiskenbare liefde voor dieren, op meesterlijke wijze opnieuw een ‘zoo’, ditmaal beheerd door de jonge Franz, en andermaal bedreigt door de omstandigheden waardoor de dieren als slachtoffer van de situatie worden afgevoerd, langstaart incluis.

Kortom dit is een topper van een strip die zeker hoog zal scoren in de lezers-klassementen. Een boek dat je met plezier zal herlezen en dat je ook gewoon even als kijkboek kan gebruiken vanwege het prachtige tekenwerk waarvan ettelijke platen blinken als pareltjes.

En dan moet er nog een deel 2 komen.

Pjotr. 12-2020



Dit is een recensie van een gebruiker.