stripinfo.be wordt gratis aangeboden, maar de site in de lucht houden kost wel geld. Daarom vragen wij u vriendelijk uw ad blocker uit te schakelen op deze site. Bedankt voor uw steun.

Recensie

Het verslag van Brodeck 1 De anderer


Manu Larcenet heeft al voor een aantal bijzondere strips en graphic novels in onze kast gezorgd. Dit culmineerde in Blast, in vier delen het verhaal van een moordenaar. Diepgaand en zwart. Het was, zo dacht ik, zijn magnum opus. Alles wat daarna nog zou komen zou nooit meer dat niveau kunnen halen, was mijn overtuiging.

Enigszins aarzelend haalde ik dan zijn nieuwste graphic novel, Brodeck, uit de schuifcassette om alvast eens te doorbladeren. Dat doe ik wel vaker, om in te schatten op welk moment ik voor een bepaalde strip tijd kan maken. Ik werd meteen bij de keel gegrepen door de donkerte van wat ik al bladerend zag.

Ja, deze graphic novel is in zwart/wit, maar dat was niet wat me opviel. Zelfs bij het doorbladeren sprak er een onbehagen uit de tekeningen. Iets om tijd voor te maken, was mijn besluit. Aldus geschiedde.

Brodeck wordt door zijn dorpsgenoten gevraagd een verslag te maken van een gebeurtenis (Ereigniës genoemd in een soort verbasterd Duits van de niet nader genoemde streek waar het verhaal zich afspeelt). Nu ja, dat is op een mooie manier gezegd wat in werkelijkheid heel wat gruwelijker is. De Ereigniës is immers de collectieve moord op een vreemdeling, de Anderer, en Brodeck wordt zwaar onder druk gezet en geïntimideerd.

De dorpsbewoners willen op deze manier bekomen dat hun daad begrepen en vergeven kan worden.

Brodeck gaat aan de slag maar maakt 2 versies: 1 op de manier waarop het van hem geëist wordt, de andere hoopt hij meer te laten aansluiten bij de waarheid. Maar door het verslag te moeten maken herbeleeft hij ook zijn eigen gruwelijke verleden als gevangene in een kamp.

Want er heeft een oorlog gewoed en mensen werden in kampen geïnterneerd en vernederd. Het lijkt meer dan een meer dan losse verwijzing naar WO2, maar nergens wordt geëxpliciteerd om welke oorlog het gaat en wie om welke reden wordt geïnterneerd.



Larcenet schotelt ons een verslag op meerdere niveaus voor: dat van de moord zoals die gebeurd is, maar ook hoe die moet verteld worden aan de buitenwereld, de druk waaraan Brodeck bloot gesteld wordt en hoe hij daar mee tracht om te gaan, en in niet onbelangrijke mate de gebeurtenissen in het kamp en de thuiskomst van Brodeck in het dorp.

De mens wordt van zijn minst fraaie kant getoond in een diepduistere grafiek. Het zwart is bijzonder hard en benadrukt de onheimelijke sfeer. Rimpels en groeven in het gelaat kunnen zeer onheilspellend zijn, en zo ook de stilte die er vaak heerst. Je krijgt een beklemmend gevoel.



Het verhaal is gebaseerd op een roman van Philippe Claudel. Ik ben zeker geen kenner van zijn werk, maar wat ik van hem gelezen heb getuigt meestal toch van een warme empathie voor de mens en zijn lijden. Dezelfde ervaring maakte ik bij het zien van zijn film Il y a longtemps que je t'aime. Het lot van de mens is hard en hij wordt vaak niet begrepen, maar hij is sterk en slaat zich er wel doorheen.



Dat gevoel van mededogen of empathie heb ik in dit 1e deel van Brodeck geenszins. Het woord "onheilspellend" blijft door mijn hoofd gaan na het lezen van dit fraaie album. Benieuwd hoe dit verhaal gaat evolueren. Het kan nooit op een goede manier aflopen, lijkt het. Er kunnen alleen maar verliezers zijn.

Hard en zwart verhaal, meesterlijk gebracht door Larcenet

Fumetti

Dit is een officiële stripinfo.be recensie, geplaatst door een medewerker van ons team. stripinfo.be werkt samen met uitgevers om u deze recencies te brengen.