stripINFO.be Forum - UGC

Met Weerzien met Comanche waagt Romain Renard zich aan een gedurfde oefening: een hommage aan de legendarische westernreeks Comanche (Greg & Hermann), zonder te proberen die simpelweg verder te zetten. Dat blijkt een verstandige keuze. Renard maakt er een op zichzelf staande, moderne western van die vooral draait om herinnering, schuld en het einde van een tijdperk.

Het verhaal speelt zich af in 1930. Red Dust is geen jonge revolverheld meer, maar een man op leeftijd die onder een andere naam leeft, opgejaagd door de schimmen van zijn verleden. Wanneer Vivienne, een zwangere bibliothecaresse, hem opspoort met verontrustend nieuws over het ranchleven dat ooit zijn thuis was, komt een onontkoombare reis op gang. In plaats van te paard is het nu per auto: een slimme vondst die meteen toont hoe sterk de wereld is veranderd. Cowboys worden stilaan museumstukken, mythes in goedkope strips of op filmdoek, terwijl de echte mensen achter die mythes achterblijven met spijt en onverwerkte daden.

Renard kiest voor een crepusculaire sfeer: melancholisch, soms ironisch, met een onderhuidse dreiging die doet denken aan Eastwood en (af en toe) de broers Coen. De plot is tegelijk een roadtrip en een terugblik: Red Dust wordt geconfronteerd met wat hij gedaan heeft, met wie hij gedood heeft, en vooral met wat hij heeft laten liggen—met als zwaartepunt zijn verhouding tot Comanche en het ranch Triple Six.

Grafisch wijkt Renard bewust af van de klassieke realistische lijn. Hij werkt met donkere grijstinten en een digitale textuur die soms bijna fotografisch aanvoelt. Dat zal niet iedereen smaken, maar het ondersteunt wél de toon van het verhaal: ruw, somber en gedesillusioneerd. De sfeer draagt dit boek even sterk als de intrige.

Conclusie: Weerzien met Comanche is geen western vol actie, maar een sterk opgebouwd afscheid van een mythische wereld. Voor wie Comanche kent, is het een liefdevol en intelligent eerbetoon. Voor wie de reeks niet kent, werkt het als een krachtige, zelfstandige neo-western over de prijs van geweld en de pijn van herinneringen.

hmmm... is er iemand opgevallen dat de paginanummering van 11 naar 16 gaat ( en dus pagina's 12 tem 15 ontbreken) ?
'k Heb toch het gevoel , na ik moet toegeven maar ff doorbladerd te hebben , er een sprong/leemte is in't verhaal .?.
Volgens de uitgeverij is alles ok , buiten de paginanummering .
..wat jullie .?.
nota : deze was aangekocht te Middelkerke , ter controle heb ik te Leuven ook 's gecheckt en daar loopt de strip door tot p12 , gaat dan voort naar p 10 & 11 om vervolgens verder door te gaan met p 16 . Hier lijkt ( is waarschijnlijk ) het verhaal compleet ... strange ...very strange indeed !!